Tag: Anna

  • Dorpsfriet

    Vrijdagmiddag, kwart over vijf. Op het tennispark is geen kantine, alleen een soort keet met een plastic luifel, zoals van een caravan. Een van de ouders van de tegenpartij vraagt of we iets willen drinken. ‘De kantine’ (hé, toch een kantine!) is dicht, maar er staat een koelkast met blikjes cola. Wat gaan we eten?…

  • Dag 16, 17 & 18: Zes bruidsparen, een blaaskapel en een begraafplaats

    Vrijdag. De laatste vakantiedag in Westendorf. We wandelen naar het zwembad om nog één duik te nemen. Dat gaat niet door. Het hek is dicht en er zit een gigantisch hangslot op. Geen briefje. Niks. Op de website staat dat het open is. Dat is dus niet zo! Nou dan lopen we toch lekker weer…

  • Dag 14 & 15: Er gebeurt niet zoveel en dat is prima

    Woensdag. Klimbos staat nog op het lijstje met dingen die we graag willen doen. Bart heeft last van zijn schouder. Hij blijft in het appartement met zijn boek over Joegoslavië. Ik realiseer me dat ik sinds we vertrokken uit Amsterdam geen auto heb gereden. Als ik het aanbied, zegt Bart altijd iets van: ‘nee, hoeft…

  • Anna’s pad

    Tijdens de zwangerschap wist ik het al. Deze is anders dan Julia, mijn oudste dochter. Ik had al een beetje ervaring, dus was ik meer voorbereid op wat er zou komen. Dat maakte mij rustig. Vol energie wandelde ik negen maanden rond met Anna in mijn buik. Als een raketje werd ze geboren. Zodra ik…

  • Ga zelf naar Denemarken

    Zomer 2022: ‘Italië, tyfusheet!.’ Als reactie daarop gaan we maar eens naar Scandinavië. Voor de zekerheid gaat er een extra trui mee. Nadat we vorig jaar flinke autopech hadden, zwoeren we om nooit meer met de oude bmw op vakantie te gaan. We rijden er uiteraard nog steeds in. Voor het eerst met z’n vieren.…

  • Quarantaine, de tussenstand

    Drie weken thuis met drie kinderen en zo goed als zonder man. Dat laatste is op zich positief want het betekent dat de man werk heeft en dat er geld binnenkomt maar het betekent ook dat ik nu juf, moeder, schoonmaker, werknemer, kok en de manager van het hele zooitje ben. Het is wat veel…

  • ‘Sorry, ik kom nooit meer terug.’

    Ik vond een klein roze briefje met deze tekst op de smalle tafel in de gang bij de voordeur. Een typische uitspraak van een puber, zou je denken. Aan het bibberige handschrift zag ik dat Anna (8) het had geschreven. Ze was anderhalf uur eerder boos en stampvoetend vertrokken naar haar beste vriend Guyon. Ze…

  • Slapstick in de kerk

    Om acht uur zat ik op een koude kerkbank in de Hofkerk in Amsterdam-Oost voor de jaarlijkse kerstviering van de Lidwinaschool. Dit jaar extra vroeg omdat Anna met haar klas aan de beurt was om de muzikale invulling te geven aan het gebeuren en ze nog een generale repetitie hielden. Het half uurtje bleek geen…

  • Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg

    Ali B. Zijn liedje ‘Terwijl jullie nog bij me zijn’ is behoorlijk populair bij ons in huis.  Julia, Anna en Lina zingen mee. Uren die vliegen, de jaren die liegen Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg. Doe rustig aan? Wat voor een persoon zegt dat? Ik heb dat nog nooit iemand horen…