home

Categorie: M

  • Tuurlijk, lekker fietsen met je apparaat!

    Alsof je een zelfsturend voertuig de weg op stuurt dat nul rekening houdt met onverwachte bewegingen en zich alleen maar concentreert op de grote lijnen. Alsof het code-rood-mistig is en je gaat met de gemiddelde snelheid van Max Verstappen door de bocht. Alsof je oogsterkte min tien is, je staat op De Dam, en je…

  • Herfst, onstuimig gedoe en liefde

    Even een weekje naar de Veluwe. Met het hele gezin. Terwijl ik een beetje in de stress-modus zit lukt het me toch aardig om hiervan te genieten. Ik kan me niet herinneren wanneer we ZO ontspannen waren met z’n allen. Een huisjes-park tussen de eekhoorns, boomklevers, koolmeesjes, kabouters en andere bosfiguren. Moeilijk, tweehonderd gezinnen en…

  • Ik ben een pony.

    Ga maar eens nadenken over wie jij bent, zei mijn coach. Wie ik ben? Ja, wie ben ik eigenlijk? Na het lezen van het boekje over de ‘ikken’ die allemaal in mijn bus zaten moest ik nu nadenken over wie de regie had en wie ik werkelijk was. Een vraag waar sommige mensen heel hun…

  • Slavendrijfster

    ‘Je lijkt wel een slavendrijver, of eigenlijk, slavendrijfster’, zei mijn coach. ‘Wat jij allemaal van jezelf moet. Als je zo doorgaat heb je over een paar jaar echt een probleem.’ Sinds ik ‘projectleider e-learning’ was kwam het ene na het andere leuke onderwerp op mijn pad. Inmiddels wisten veel mensen mij te vinden. ‘Kun je…

  • Ja, het is begonnen.

    Er waren al wat signalen het afgelopen schooljaar. Ze is tenslotte ‘al’ elf. ‘Pap, ik fiets met Indy naar school, je hoeft niet meer in de klas te komen.’ en ‘Waarom moet ik mijn kamer opruimen? Het is toch MIJN kamer?!’ Op de eerste dag van het tenniskamp wist ik het zeker. Negen uur ’s…

  • Waarom ik naar Berlijn ging en wat ik daar deed.

    Donderdag vertrok ik naar Berlijn. In mijn eentje. Helemaal alleen. Zonder iemand erbij. Het weekend van zeven tot en met tien september stond al sinds een half jaar geblokt in mijn agenda voor iets totaal anders dan een bezoek aan de Duitse hoofdstad, namelijk het immer knusse Permanent Beta Festival in de Drentse bossen. Dat…

  • De rapen zijn gaar.

    Ik hou er niet van. Klaagblogs. Over paarse krokodillen, over het ergens niet mee eens zijn en dat aan de kaak stellen. Heel vermoeiend maar ik ga het toch doen. Want de rapen zijn gaar. De crèche van Lina. De prachtige geweldige Bibelebontseberg, waar ook Julia en Anna hun baby en peutertijd op de groepen…

  • Wat?! Niks. Gewoon. Het leven.

    Amper twee dagen aan het werk en vertwijfeld vind ik mezelf achter een bureau. Wat doe ik hier? Wat doe ik überhaupt op deze aardbol? Het is weer zover. De levensvraag dient zich aan. Vier weken ‘vakantie’ waarvan slechts de laatste paar dagen bijna zo voelden als het woord bedoeld is. Is dat het? En…

  • Huizenstress

    Als het nou stom was. Met boze buren, of iemand die ’s nachts trombone speelt in de flat, of  poep in de lift, elke dag. Of dat je drie kwartier moet zoeken naar een parkeerplaats. Maar dat is het niet, het is zo’n fijne plek om te wonen. De rust, de ruimte van honderddertig vierkante…