Verhalen van Mies

Tag: Liefde

  • Dag 16, 17 & 18: Zes bruidsparen, een blaaskapel en een begraafplaats

    Vrijdag. De laatste vakantiedag in Westendorf. We wandelen naar het zwembad om nog één duik te nemen. Dat gaat niet door. Het hek is dicht en er zit een gigantisch hangslot op. Geen briefje. Niks. Op de website staat dat het open is. Dat is dus niet zo! Nou dan lopen we toch lekker weer…

  • Dag 14 & 15: Er gebeurt niet zoveel en dat is prima

    Woensdag. Klimbos staat nog op het lijstje met dingen die we graag willen doen. Bart heeft last van zijn schouder. Hij blijft in het appartement met zijn boek over Joegoslavië. Ik realiseer me dat ik sinds we vertrokken uit Amsterdam geen auto heb gereden. Als ik het aanbied, zegt Bart altijd iets van: ‘nee, hoeft…

  • Dag 12 & 13: kleine stapjes

    Maandag. Kan ik zeer kort over zijn. Zwembad. Dinsdag. Bart stelt voor om met het eerste gondeltje vanuit het dorp omhoog te gaan en een wandeling te maken. Lina gaat mee, Anna absoluut niet. Als we uit de Alpenrosenbahn stappen, op 1770 meter hoogte, merken we dat onze longen een beetje moeten wennen. Kleine stapjes…

  • Intermezzo: waarom ik opgelucht was toen we uit Kroatië vertrokken

    Toen we er naartoe reden, donderdag drieëntwintig augustus, merkte ik een beklemmend gevoel op mijn borst. Hyperventilatie. Ik ken het. Twee jaar geleden begon het daarmee en het eindigde met een burn-out. Daar ben ik goed van hersteld gelukkig, maar stress blijft op de loer liggen. Of komt af en toe om de hoek kijken.…

  • Dag 9, 10 & 11: Soms gaat het (nagenoeg) zoals je hoopt.

    Vrijdag. Zwemmen, ontbijten, zwemmen, lunchen, binnenblijven tussen twaalf en vier, zwemmen, zwemmen, nog een keer zwemmen, alle restjes opeten, inpakken en naar bed. Ik ga het niet hebben over de wespen. Zaterdag. Vanwege onze teleurstellende ervaring met de reistijd op de heenweg, te veel toeristen, files en afgesloten tunnels, besloten we te vertrekken zodra het…

  • Dag 6, 7 & 8: Kroatische stadjes en Hollanders

    Dinsdag. We vertrekken om half negen naar Pula. Het is een uurtje rijden door iets meer dan een glooiend landschap met schattige kleine groene boompjes. Als we aankomen hebben we een van de laatste plekken op de parkeerplaats. In de rij voor het Amfitheater hoor ik mensen klagen over de drukte en de warmte. Ah,…

  • Brief aan Julia

    We stonden op het punt om het af te blazen. Bart en ik, we waren al weken in gesprek over jouw gedrag. Moesten we het afscheidsfeestje door laten gaan? Lieve Julia, Van de negentien jaar die je op aarde bent, had ik je maar heel even vast. Negen maanden. Toen je werd geboren, werd je…

  • Je toon, mam!

    ‘We moeten wel even goed kijken naar de verkeerssituatie die dag. In Amsterdam zijn de komende weken veel werkzaamheden. Als er weer een stuk van de ring is afgesloten dan is dat echt irritant voor mensen die van buiten komen.’ Ik ben me niet bewust van mijn toon, maar Bart reageert alsof hij in een…

  • Hij kocht

    In januari kocht hij een rijstkoker. ‘We hebben toch gewoon pannen om rijst in te koken’, zei ik. ‘Daar heb je toch geen apart apparaat voor nodig?’ Het leek hem juist handig. De rijst zou er beter door gaan smaken en het zou nooit meer mislukken. ‘We eten bijna nooit rijst’, zei ik. ‘En de…