Tag: familie
-
Intermezzo: waarom ik opgelucht was toen we uit Kroatië vertrokken
Toen we er naartoe reden, donderdag drieëntwintig augustus, merkte ik een beklemmend gevoel op mijn borst. Hyperventilatie. Ik ken het. Twee jaar geleden begon het daarmee en het eindigde met een burn-out. Daar ben ik goed van hersteld gelukkig, maar stress blijft op de loer liggen. Of komt af en toe om de hoek kijken.…
-
Dag 6, 7 & 8: Kroatische stadjes en Hollanders
Dinsdag. We vertrekken om half negen naar Pula. Het is een uurtje rijden door iets meer dan een glooiend landschap met schattige kleine groene boompjes. Als we aankomen hebben we een van de laatste plekken op de parkeerplaats. In de rij voor het Amfitheater hoor ik mensen klagen over de drukte en de warmte. Ah,…
-
Dag 4 & 5: Hitte, mieren, wat doen we hier eigenlijk?
Zondag. Na drie volle dagen in de auto wil ik even helemaal niks. Een blog schrijven, een boek lezen, een duik in het zwembad. Dat zijn alweer drie dingen. ‘Wil je een spelletje doen? Zullen we even naar het dorpje rijden? Kun je de opduik-dingen in het zwembad gooien? Wat eten we?’ Voor het ontbijt…
-
Morgen loop ik mee
Een paar weken geleden verscheen er een bericht in de appgroep van 7a, de klas van Lina: ‘Wie doet er mee met de avondvierdaagse?’ Er werd een link gedeeld naar een speciale wandel-appgroep. Ik deed alsof ik het niet had gezien. Na de chaos van vorig jaar, opstoppingen, schreeuwende kinderen, kilo’s snoep, had ik mezelf…
-
Een rustige, oersaaie zomervakantie met een dik boek onder een oude Franse boom, kan dat ook een keertje?(deel 2)
Door een dubbele boeking kunnen we niet in ons vakantiehuis. We hebben een alternatief gevonden dat rust, luxe en ontspanning belooft. We rijden over een driehonderd meter lange oprijlaan en aan het einde gaan we door een zwarte gietijzeren poort naar de ingang van Chateau Marcellus. Hier worden we hartelijk ontvangen met een glas bubbels…
-
Een rustige, oersaaie zomervakantie met een dik boek onder een oude Franse boom, kan dat ook een keertje?(deel 1)
We rijden midden in Frankrijk op een smalle, steile zandweg omhoog. Na een paar honderd meter gaan we linksaf door een poort en zien we onze prachtige villa verschijnen. Er staan drie auto’s geparkeerd. De schoonmaakploeg, zeg ik tegen Bart. Bart ziet een kinderwagen bij de voordeur staan. Schoonmakers nemen vaak hun kinderen mee zeg…
-
Het einde van tradities en een nieuw begin
Gisteren vierden we de vierde editie van ons Chique Diner op Zondag. Op mijn verzoek aten we poké bowl, een Hawaiiaans gerecht met rijst, vis en groenten. Ik at het bij een vriendin toen we nog gewoon tegen elkaar aan konden hangen met een fles wijn. ‘Je kunt er echt alles indoen wat je wilt,’…
-
Quarantaine, de tussenstand
Drie weken thuis met drie kinderen en zo goed als zonder man. Dat laatste is op zich positief want het betekent dat de man werk heeft en dat er geld binnenkomt maar het betekent ook dat ik nu juf, moeder, schoonmaker, werknemer, kok en de manager van het hele zooitje ben. Het is wat veel…