Tag: familie
-
Londen en je weet nooit hoe het leven gaat
We verheugen ons al maanden op dit weekend. Bart heeft kaartjes gekocht voor een concert van Billy Joël. In Londen! We hopen dat de man het redt want hij is al in de zeventig. Je weet nooit hoe het leven gaat. Vrijdagochtend. Om acht uur zitten we in de trein. Een nette wagon met dito…
-
Apenspeurtocht
‘Hoeveel nachtjes nog mam?’ In januari kwam de vraag voor het eerst voorbij. ‘Meer dan honderd’, riep ik, ‘dus het duurt nog heel lang.’ Begin mei inventariseerden we welke kleutergasten uitgenodigd zouden worden en wat het onderwerp moest zijn voor het eerste officiële kinderfeestje van Lina. ‘Mam ik wil een apenfeestje met Maud, Joost en…
-
Dag, lieve papa
Ik was negentien en aan het werk bij een uitzendbureau. Mijn moeder belde. ‘Niet schrikken, papa ligt in het ziekenhuis, hij heeft waarschijnlijk een hersenbloeding gehad, hij gaat nu onder de scan.’ Willeke, vriendin en collega, bracht me naar het Westeinde ziekenhuis in Den Haag. Een ritje van twintig minuten waarin de tijd stil leek…
-
Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg
Ali B. Zijn liedje ‘Terwijl jullie nog bij me zijn’ is behoorlijk populair bij ons in huis. Julia, Anna en Lina zingen mee. Uren die vliegen, de jaren die liegen Ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg. Doe rustig aan? Wat voor een persoon zegt dat? Ik heb dat nog nooit iemand horen…
-
Gelukkig
‘Ben jij gelukkig?’ vraagt Joost. Ik denk een halve seconde en zeg dan, ‘Ja’ ‘Ben jij gelukkig?’ vraag ik aan Joost. Hij moet er iets langer over nadenken. Er komt een ja met een lange j uit. We staan in de achtertuin van het landhuis in Frankrijk waar we vakantie vieren met vrienden. Zes volwassenen en…
-
Campingperikelen
Vorig jaar deden we een spontaan zomervakantie-experiment door op een Franse camping een gite in een bos te boeken. Het mislukte. Dit jaar gaan we het anders aanpakken. Maanden van tevoren maken we een wensenlijst, surfen op internet en vinden een Nederlandse camping in Frankrijk die er geschikt uitziet voor een kleuter, een dwarskont van…
-
Zonder zijwieltjes
Het begint bij de geboorte. Letterlijk. Loslaten. Gevolgd door vele momenten waarop een kind iets zelf kan en jou een stukje minder nodig heeft. Bij Julia zaten we er bovenop, wilden geen moment missen en waren soms totaal in paniek lichtelijk bezorgd of het wel goed zou komen. Ze liep kort voor haar tweede zomer door…
-
80’s
Als ze nou iets bij haar thuis had georganiseerd, of een picknick in het park, of een gezellig etentje met familie en een paar vrienden. Dat deed ze niet. Terecht. ZIJ was jarig. Dat mag je vieren zoals je wilt. Mijn zusje, Mo, besloot een mega-feest te organiseren. Omdat ze veertig werd. Samen met haar…