home

Beleeft, wat.

  • Ja, het is begonnen.

    Er waren al wat signalen het afgelopen schooljaar. Ze is tenslotte ‘al’ elf. ‘Pap, ik fiets met Indy naar school, je hoeft niet meer in de klas te komen.’ en ‘Waarom moet ik mijn kamer opruimen? Het is toch MIJN kamer?!’ Op de eerste dag van het tenniskamp wist ik het zeker. Negen uur ’s…

  • Waarom ik naar Berlijn ging en wat ik daar deed.

    Donderdag vertrok ik naar Berlijn. In mijn eentje. Helemaal alleen. Zonder iemand erbij. Het weekend van zeven tot en met tien september stond al sinds een half jaar geblokt in mijn agenda voor iets totaal anders dan een bezoek aan de Duitse hoofdstad, namelijk het immer knusse Permanent Beta Festival in de Drentse bossen. Dat…

  • De rapen zijn gaar.

    Ik hou er niet van. Klaagblogs. Over paarse krokodillen, over het ergens niet mee eens zijn en dat aan de kaak stellen. Heel vermoeiend maar ik ga het toch doen. Want de rapen zijn gaar. De crèche van Lina. De prachtige geweldige Bibelebontseberg, waar ook Julia en Anna hun baby en peutertijd op de groepen…

  • Wat?! Niks. Gewoon. Het leven.

    Amper twee dagen aan het werk en vertwijfeld vind ik mezelf achter een bureau. Wat doe ik hier? Wat doe ik überhaupt op deze aardbol? Het is weer zover. De levensvraag dient zich aan. Vier weken ‘vakantie’ waarvan slechts de laatste paar dagen bijna zo voelden als het woord bedoeld is. Is dat het? En…

  • Huizenstress

    Als het nou stom was. Met boze buren, of iemand die ’s nachts trombone speelt in de flat, of  poep in de lift, elke dag. Of dat je drie kwartier moet zoeken naar een parkeerplaats. Maar dat is het niet, het is zo’n fijne plek om te wonen. De rust, de ruimte van honderddertig vierkante…

  • Vakantie? Ammehoela!

    Terwijl Bart nog een weekje doorploetert aan het televisieprogramma ‘Models in Paris’ richt ik me op de voorbereidingen van onze vakantie in een ander deel van Frankrijk. Anna en Lina logeren een paar nachtjes bij oma Klaasje. Dat scheelt, want poeh hé, wat moet er veel gebeuren. Een nieuw ruitje in Julia’s telefoon laten zetten…

  • Wolf, mini-biografie van aanstormend talent

    Afgelopen zaterdag bezocht ik met Julia de musical ‘Ciske de Rat’ in het nieuwe DeLaMar Theater te Amsterdam.  Ja, je leest het goed, MUSICAL. Iedereen die mij een beetje kent weet dat dit niet echt mijn genre is. Pff, wat een overdreven gedoe. Alles wat je ook gewoon tegen elkaar kunt zeggen wordt met veel…

  • Blinde darm, dikke arm en een blinde vlek

    Ze is jarig. Julia Maartje Witkamp. We zijn in hetzelfde gebouw als elf jaar geleden. Het Onze Lieve Vrouwengasthuis in Amsterdam Oost. Destijds werd ze kerngezond geboren terwijl ik doodziek was van een zwangerschapsvergiftiging. De rollen zijn omgedraaid. Ik ben gezond en zij ligt als een klein, zielig vogeltje in het ziekenhuisbed op de kinderafdeling.…

  • In de Wolken

    9 juni 2017. Het is zijn verjaardag. Zeven jaar geleden ontmoette ik hem. Jeroen. Dit verhaal is gepubliceerd  in zijn boek ‘Ik kan vliegen‘. Ik heb het vlak na onze eerste ontmoeting geschreven. Destijds had ik nog geen idee hoe en of ik het wilde publiceren. Vandaag is een mooi moment. Jeroen, gefeliciteerd! Zo fijn…