Beleeft, wat.
-
De eerste schooldag van mijn laatste dochter
Ze was helemaal klaar met de ‘baby’s’ van de peutergroep. Al weken vroeg ze dagelijks aan de ontbijttafel, ‘Ga ik naar school?’ Nu kon ik eindelijk ‘JA!’ zeggen tegen mijn jongste dochter. Ze is zo blij met dit antwoord. Ze pakt mijn oren vast met haar zachte kleuterhandjes en geeft me een smakzoen op mijn…
-
Versleten
‘Hoe gaat het met je? Oh, nee wacht, ik heb je blog gelezen, ik weet PRECIES hoe het met je gaat.’ Gek om een bekende tegen te komen in de wachtkamer van de orthopeed. Aan de andere kant, best fijn. Ik was er in mijn eentje en zat net te bedenken wat ik zou doen…
-
Nog meer misère
‘Dus je zit nu twee weken thuis?’ vroeg de huisarts. Het woord ‘zit’ voelde een beetje belachelijk, er viel weinig te zitten. Als ik het langer dan tien minuten deed was het alsof er een peloton kabouters in mijn onderrug marcheerden, met hun pikhouwelen op zoek naar diamanten. ‘Ik lig, wandel en fiets een beetje.…
-
Huisarrest van de huisarts
Nee, natuurlijk wil ik het daar niet over hebben. Ik schrijf liever over mijn vakantie in Griekenland. Gedetailleerde beschrijvingen van een eindeloos blauwe zee, ijskoude cappuccino’s, en Amerikaanse pannenkoekjes met ahornsiroop. Al deze omstandigheden deden echter niets af aan de rugpijn die hardnekkig aanwezig was, zelfs op een idyllisch eiland, dus gaat het daar over.…
-
Privacywetgeving en camera’s op de wc
Er was een vraag van een collega. Of ik in de projectgroep wilde voor de privacy-campagne. Tuurlijk. Ideeën in overvloed en met een heel team nog gezellig ook. Onder het genot van een lekkere lunch bedachten we; posters met opvallend design en Fokke-en-Sukke-achtige-teksten, webcam-covers voor je laptop of computer en stickers op koffiebekers met een…
-
Zomer 2002, liefde begint aan zee
Ik start in september met het derde jaar van mijn Pedagogiek-studie en heb nog even de tijd om te lanterfanten. Maartje heeft een baantje voor me geregeld op De Parade. Het verdient geen reet maar je mag alle voorstellingen zien en krijgt elke dag een warme maaltijd. Leek me leuk. Ik was cultureel nog behoorlijk…
-
Ik schrijf ook een blog
‘leuke verhaaltjes schrijf je.’ Zei mijn moeder. ‘Dat heb je van mij. Ja, niet om vervelend te doen hoor, maar ik kan ook zo mooi schrijven.’ Maanden geleden maakte ik een account voor haar aan bij Blogspot. Vervolgens raakte ze de login-code kwijt en dat was dat. Nu, samen uit eten bij een Italiaans restaurant…
-
Zonder zijwieltjes
Het begint bij de geboorte. Letterlijk. Loslaten. Gevolgd door vele momenten waarop een kind iets zelf kan en jou een stukje minder nodig heeft. Bij Julia zaten we er bovenop, wilden geen moment missen en waren soms totaal in paniek lichtelijk bezorgd of het wel goed zou komen. Ze liep kort voor haar tweede zomer door…
-
Ballonnen
Lente. Eindelijk. Na weken van kou, regen en wind schijnt het zonnetje weer. Op een dromerige donderdagmiddag fiets ik met Anna voor- en Lina achterop naar huis. Het is ongeveer tien minuten vanaf de opvanglocatie. Achter mijn rug hoor ik: ‘Oh dennenboom, oh dennenboom, wat zijn je takken wonderschoon.’ Het maakt Lina geen bal uit…