Verhalen van Mies

Beleeft, wat.

  • Dag 16, 17 & 18: Zes bruidsparen, een blaaskapel en een begraafplaats

    Vrijdag. De laatste vakantiedag in Westendorf. We wandelen naar het zwembad om nog één duik te nemen. Dat gaat niet door. Het hek is dicht en er zit een gigantisch hangslot op. Geen briefje. Niks. Op de website staat dat het open is. Dat is dus niet zo! Nou dan lopen we toch lekker weer…

  • Dag 14 & 15: Er gebeurt niet zoveel en dat is prima

    Woensdag. Klimbos staat nog op het lijstje met dingen die we graag willen doen. Bart heeft last van zijn schouder. Hij blijft in het appartement met zijn boek over Joegoslavië. Ik realiseer me dat ik sinds we vertrokken uit Amsterdam geen auto heb gereden. Als ik het aanbied, zegt Bart altijd iets van: ‘nee, hoeft…

  • Dag 12 & 13: kleine stapjes

    Maandag. Kan ik zeer kort over zijn. Zwembad. Dinsdag. Bart stelt voor om met het eerste gondeltje vanuit het dorp omhoog te gaan en een wandeling te maken. Lina gaat mee, Anna absoluut niet. Als we uit de Alpenrosenbahn stappen, op 1770 meter hoogte, merken we dat onze longen een beetje moeten wennen. Kleine stapjes…

  • Intermezzo: waarom ik opgelucht was toen we uit Kroatië vertrokken

    Toen we er naartoe reden, donderdag drieëntwintig augustus, merkte ik een beklemmend gevoel op mijn borst. Hyperventilatie. Ik ken het. Twee jaar geleden begon het daarmee en het eindigde met een burn-out. Daar ben ik goed van hersteld gelukkig, maar stress blijft op de loer liggen. Of komt af en toe om de hoek kijken.…

  • Dag 9, 10 & 11: Soms gaat het (nagenoeg) zoals je hoopt.

    Vrijdag. Zwemmen, ontbijten, zwemmen, lunchen, binnenblijven tussen twaalf en vier, zwemmen, zwemmen, nog een keer zwemmen, alle restjes opeten, inpakken en naar bed. Ik ga het niet hebben over de wespen. Zaterdag. Vanwege onze teleurstellende ervaring met de reistijd op de heenweg, te veel toeristen, files en afgesloten tunnels, besloten we te vertrekken zodra het…

  • Dag 6, 7 & 8: Kroatische stadjes en Hollanders

    Dinsdag. We vertrekken om half negen naar Pula. Het is een uurtje rijden door iets meer dan een glooiend landschap met schattige kleine groene boompjes. Als we aankomen hebben we een van de laatste plekken op de parkeerplaats. In de rij voor het Amfitheater hoor ik mensen klagen over de drukte en de warmte. Ah,…

  • Dag 4 & 5: Hitte, mieren, wat doen we hier eigenlijk?

    Zondag. Na drie volle dagen in de auto wil ik even helemaal niks. Een blog schrijven, een boek lezen, een duik in het zwembad. Dat zijn alweer drie dingen. ‘Wil je een spelletje doen? Zullen we even naar het dorpje rijden? Kun je de opduik-dingen in het zwembad gooien? Wat eten we?’ Voor het ontbijt…

  • Dag 2 & 3: Waarom in twee dagen als het in drie dagen kan?

    Vrijdag. Het ontbijt in het Hilton in Frankfurt is zoals je kunt verwachten. Drie soorten muesli, vier manieren waarop je ei klaargemaakt kan worden en vijf soorten jam. En nog veel meer maar dat is zonde van deze alinea. Het is een uitstekend begin van de dag. Na het ontbijt rijden we door de sluis…

  • Dag 1: Crack-Town In Frankfurt

    Donderdag. We overnachten twee keer voordat we op onze bestemming in Kroatië zijn. De eerste nacht in Frankfurt. ‘Het Hilton’, roept Bart enthousiast. ‘Midden in het centrum.’ Ik scroll nog snel door het nieuws voor we de snelweg verlaten: in Frankrijk zijn zestigduizend mensen geëvacueerd. We rijden de straat in waar het hotel zich bevindt…