Verhalen van Mies

Tag: Lina

  • Dag 16, 17 & 18: Zes bruidsparen, een blaaskapel en een begraafplaats

    Vrijdag. De laatste vakantiedag in Westendorf. We wandelen naar het zwembad om nog één duik te nemen. Dat gaat niet door. Het hek is dicht en er zit een gigantisch hangslot op. Geen briefje. Niks. Op de website staat dat het open is. Dat is dus niet zo! Nou dan lopen we toch lekker weer…

  • Dag 14 & 15: Er gebeurt niet zoveel en dat is prima

    Woensdag. Klimbos staat nog op het lijstje met dingen die we graag willen doen. Bart heeft last van zijn schouder. Hij blijft in het appartement met zijn boek over Joegoslavië. Ik realiseer me dat ik sinds we vertrokken uit Amsterdam geen auto heb gereden. Als ik het aanbied, zegt Bart altijd iets van: ‘nee, hoeft…

  • Dag 12 & 13: kleine stapjes

    Maandag. Kan ik zeer kort over zijn. Zwembad. Dinsdag. Bart stelt voor om met het eerste gondeltje vanuit het dorp omhoog te gaan en een wandeling te maken. Lina gaat mee, Anna absoluut niet. Als we uit de Alpenrosenbahn stappen, op 1770 meter hoogte, merken we dat onze longen een beetje moeten wennen. Kleine stapjes…

  • Gapende Wond

    Woensdagmiddag. Ik kom thuis en zie op mijn telefoon dat Lina mij gebeld heeft. ‘Zal wel willen vragen of ze bij een vriendin mag spelen.’ Ik bel haar terug, ze neemt niet op. Bart was ziek thuis, maar is niet in huis. Als ik uit het raam kijk, zie ik onze auto met een noodvaart…

  • De illusie van invloed

    Lina zit in groep acht. Ze heeft leren lezen en schrijven tijdens corona en heeft moeite met nieuwsbegrip. Ze loopt ‘achter’ met rekenen, maar kan alle tafels tot en met twintig opdreunen en haalt tienen voor Engelse woordjes. Voorlopig schooladvies: vmbo-t, misschien kader. ‘Ik wil helemaal geen dingen leren, mam, ik wil alleen maar sporten.’…

  • Morgen loop ik mee

    Een paar weken geleden verscheen er een bericht in de appgroep van 7a, de klas van Lina: ‘Wie doet er mee met de avondvierdaagse?’ Er werd een link gedeeld naar een speciale wandel-appgroep. Ik deed alsof ik het niet had gezien. Na de chaos van vorig jaar, opstoppingen, schreeuwende kinderen, kilo’s snoep, had ik mezelf…

  • Het is niet eerlijk

    Ik heb er ‘maar’ drie. En ik ben blij dat ze lekker zelfstandig aan het worden zijn, die kinderen van mij. Ik bedoel, fijn, dat ik niet elk moment meer in de houding hoef te springen om een luier te verschonen of om een snottebel af te vegen. Die onderdelen regelen ze inmiddels allemaal zelf.…

  • Ga zelf naar Denemarken

    Zomer 2022: ‘Italië, tyfusheet!.’ Als reactie daarop gaan we maar eens naar Scandinavië. Voor de zekerheid gaat er een extra trui mee. Nadat we vorig jaar flinke autopech hadden, zwoeren we om nooit meer met de oude bmw op vakantie te gaan. We rijden er uiteraard nog steeds in. Voor het eerst met z’n vieren.…

  • Vier avonden wandelen, snoep en juffen

    ‘Welke kinderen doen mee met de avondvierdaagse?’ Dit lijkt een onschuldige vraag in de appgroep van 5A van de Lidwinaschool. Ik negeer de stroom van namen met uitroeptekens. De volgende dag zegt een moeder op het schoolplein: ‘Leuk dat er zoveel kinderen meelopen.’ Ik zeg: ‘Nou ik sla een keertje over, het is me veel…