Verhalen van Mies

Tag: leven

  • Dorpsfriet

    Vrijdagmiddag, kwart over vijf. Op het tennispark is geen kantine, alleen een soort keet met een plastic luifel, zoals van een caravan. Een van de ouders van de tegenpartij vraagt of we iets willen drinken. ‘De kantine’ (hé, toch een kantine!) is dicht, maar er staat een koelkast met blikjes cola. Wat gaan we eten?…

  • Dag 14 & 15: Er gebeurt niet zoveel en dat is prima

    Woensdag. Klimbos staat nog op het lijstje met dingen die we graag willen doen. Bart heeft last van zijn schouder. Hij blijft in het appartement met zijn boek over Joegoslavië. Ik realiseer me dat ik sinds we vertrokken uit Amsterdam geen auto heb gereden. Als ik het aanbied, zegt Bart altijd iets van: ‘nee, hoeft…

  • Dag 12 & 13: kleine stapjes

    Maandag. Kan ik zeer kort over zijn. Zwembad. Dinsdag. Bart stelt voor om met het eerste gondeltje vanuit het dorp omhoog te gaan en een wandeling te maken. Lina gaat mee, Anna absoluut niet. Als we uit de Alpenrosenbahn stappen, op 1770 meter hoogte, merken we dat onze longen een beetje moeten wennen. Kleine stapjes…

  • Je toon, mam!

    ‘We moeten wel even goed kijken naar de verkeerssituatie die dag. In Amsterdam zijn de komende weken veel werkzaamheden. Als er weer een stuk van de ring is afgesloten dan is dat echt irritant voor mensen die van buiten komen.’ Ik ben me niet bewust van mijn toon, maar Bart reageert alsof hij in een…

  • Vrijheid

    We verhuisden halverwege de jaren tachtig naar Zoetermeer. Op de eerste schooldag in groep acht, destijds nog de zesde klas, stelde de meester mij als volgt voor: ‘Dit is Michèle, ze komt uit Duitsland.’ Na een lange stilte klonk een stem, achterin de klas. ‘MOF!!’ Ik ben geboren in Duitsland. In 1974. Mijn vader was…

  • Hij kocht

    In januari kocht hij een rijstkoker. ‘We hebben toch gewoon pannen om rijst in te koken’, zei ik. ‘Daar heb je toch geen apart apparaat voor nodig?’ Het leek hem juist handig. De rijst zou er beter door gaan smaken en het zou nooit meer mislukken. ‘We eten bijna nooit rijst’, zei ik. ‘En de…

  • Bayerische Motoren Werke

    De historie van auto’s in mijn bezit begon op mijn achttiende met een Honda-civic. Een rode 1.6i wat voor mij een kleur, een getal en een letter betekende. Het was de auto van mijn toenmalige vriendje maar omdat hij nog geen rijbewijs had (en ik wel) moest hij op mijn naam komen te staan. Daarna…

  • Van alles een beetje

    Op de eerste zaterdag in juni fiets ik met de opkomende zon in mijn rug naar het kleine theater in Amsterdam Oost. In februari deed ik met succes mee aan de vijf-minuten-audities en nu is het tijd voor de tweede en laatste ronde. Het oriëntatieweekend voor de deeltijd-opleiding kleinkunst. De tweedaagse kennismaking is herhaaldelijk verzet…

  • Het komt goed

    Tijdens de periode van de intelligente lockdown fiets ik bij uitzondering door de stille straten van Amsterdam om rustig een dag op kantoor te werken. Onderweg roepen de reclameborden tevergeefs dat we naar nieuwe theatervoorstellingen moeten gaan. Iets in DeLaMar, iets in de Kleine Komedie en iets in Carré. Als ik enkele weken later opnieuw…